من نباید فرود آیم،نباید بنشینم
سالهاست.
از آن لحظه که پری از اندامم رویید
و از آشیان، از بام خانه پرواز کردم
همچنان می پرم، هرگز ننشسته ام
و دیگر سری نیز به سوی زمین و به سواد پلید شهرها
و به بام های کوتاه خانه ها برنگرداندم،
چشم به زمین ندوختم
پروازی رو به آسمان
در راه افلاک
و هر لحظه دورتر و بالاتر از زمین
و هر لحظه نزدیک تر به خدا!
حرفهایی برای نگفتن،دکتر علی شریعتی ۲آذر ۱۳۱۲_۲۹خرداد۱۳۵۶ه.ش
برچسب:
نویسنده: کارن حیدریان